نشد یه حرفی بزنم ساز مخالف نزنی... خوش به حال اونایی که مدام ساز کوک میکنن و تو با سازشون خوب می رقصی... یه خواهش دوستانه: لطفا کسی در مورد صلاح و حکمت و قسمت با من حرف نزنه... چون اعتقاد ندارم و آلرژی خیلی وحشتناکی ب این سه کلمه ساختگی دارم... بهتره در مورد چیزایی که هم عقیده نیستیم حرفی نزنیم... نکته اخلاقی: هیچوقت صبح با امیدواری بیدار نشید و هیچوقت به امیدهای بیشتر روزتونو شب نکنید... چون مجبور میشید شب با هزار برابر نا امیدی بخوابید... تنها کاری که تواناییشو دارم حذف کردن برنامه های مجازیمه... این توانایی هم نداشتم به لطف غمام و اعصاب مبارکم کسب کردم... نوبت

دوست من "میم" که اسم وبلاگت رو تغییر دادی به "تموم شد"...

و همه ی پست هایی که کامنتاشم بسته بود رو برداشتی...

من خواستم جواب کامنتت رو بدم اما هیچ راهی نبود...

منو از خودت بی خبر نزار قبل از اینکه اینجا هم تموم شه...